Wieżowiec

Niektórych rzeczy 

Nie powinniśmy o sobie wiedzieć.

Może wtedy nasza miłość by przetrwała.

Może wtedy nasze serca nie zrobiłyby się samolubnym

Egocentrycznym Opium

Które zapalczywie wdychaliśmy

Tworząc w głowach lepsze wersje siebie.

Może wtedy lustra by nas nie przerażały

Kiedy stawaliśmy przed nimi w windzie naszych pragnień

Zamiast piąć się w górę nas samych

Podcinaliśmy kable

Czując ekscytację

Szybkie podniety.

A to wszystko,

Żeby roztrzaskać się na samym dnie

Wieżowca tragicznych uczuć.